Bilim ve Din Arasında...

Bugünkü anlamıyla bilim, modern dünyaya özgü bir düşünce ve bilgi edinme biçimini ifade ediyor. Tarih boyunca var olmuş bir biçim değil bu. İçinde yaşadığımız dünyanın en geçerli bilgi yolu olduğu için diğer bütün bilgi edinme yollarına da hâkim, onlar hakkında karar verici bir avantaj elde etmiş durumda. Ancak bu avantajın haksız bir avantaj olduğu daha derin sorgulamalarda açıkça görülüyor. Bilgi edinmenin diğer bütün yolları üzerine tahakküm kurmuş olması onu hakikat iddialarında tek geçerli yol kılmıyor. Bu yolun insanlık tarihinde çok farklı bir tecrübenin kapılarını açmış olduğunda kuşku yok. Bu geçerlilik ve hakikat iddiasının sorgulandığı ve güçlü bir biçimde sarsıldığı bir felsefî düzey de vardır. 19. yüzyılın ikinci yarısından itibaren gelişen Geistesswissenchaften (beşerî bilim) geleneği, doğa bilimleri karşısında insan bilimlerinin pozitif bilimin felsefî temellerine dair güçlü kuşkular ortaya koydu. 20. yüzyılın ikinci yarısından itibaren gelişen felsefî hermenötik ve postyapısalcı eleştirel çizgi ise bu eleştirel çizgiyi daha radikal noktalara taşıdı. Pozitif bilimin arka planında tasarlanan Kartezyen Rasyonel Öznenin bugün dinin çağrısı karşısında kendi tarihsel faniliğinden öte bir varlığı olmadığını göreceğimiz daha derin bir keşif dönemindeyiz.